Bugün Pazar günü.. Uzun zamandır evde oturmuyordum. Daha doğrusu istediğim gibi bilgisayar başında aylaklık yapmıyordum uzun bir süredir. Günlerden pazar, uyku zamanı, dinlenme zamanı. Dışarıda yağmur var, ev sıcak, hava soğuk, içim sıcak ve yaşamımdaki son günlerin huzuru ile bambaşka bir havadayım bugün. Gün boyu bu ortamı yaşayacak ve akşama arkadaşlarla buluşacak olmanın planlanmışlığı ile kaygılarımdan uzak durumdayım.

Yazının Devamı..

1937-1938 yılları arasında Dersim’de uygulanan sıra dışı eziyet hakkında Çayan Demirel tarafından hazırlanmış 1 saat 10 dakikalık bu belgeseli izlemenizi tavsiye ederim. Burada önemli olan suçlamak, devleti kötü göstermek değil. Burada önemli olan yaşananlardan ders çıkarmak. Ülkemizde gereksiz acılar yaşanmıştır. Yanlış zihniyetler yüzünden yanlış şeyler yaşandı. Buna bir son vermek için geçmişten ders alacağız. Batısı ya da doğusu, şu milleti bu milleti falan önemli değil. Nasıl ki İzmir’de siyanürlü altına karşı duranlara destek veriyorsak, sağlıkları, canları bizler için önemliyse Dersim’dekilerin de canları bizler için önemli. Türkiye, doğusundan batısına müthiş zengin bir ülkedir. Ve halkımız geçmişiyle yüzleşecek, birbirinin acısına saygı duyacak. Böylece yeniden kardeşlik tohumları bırakılacak toprağa, ardından hep beraber yeşerteceğiz bu tohumları. Sevgiyle, saygıyla, tek yürek olacağız.

Yazının Devamı..

İzlediğim filmler arasında özel bir yeri olan Devrim Arabaları filmi mutlaka izlenmesi gereken bir film bence. En başta son derece duygusal bir film olduğunu söyleyebiliriz. Bunun yanında bir süreç var filmde. Siz de bu sürece katılıyorsunuz. Üretilen motor çalışınca siz de içten içe “evvetttt” diyorsunuz. Filmin asıl başarısı ise şahsi yorumuma göre; insanımızın ne olduğunu bir kenara bırakıp da hisleriyle hareket etmesini sağladığı için Çanakkale Savaşları etkisi yaratmasıdır. Çünkü bu filmde insanlar bu ülkenin bir başarısını paylaşmak istiyorlar. Nasıl ki Çanakkale’de hiç bir ayrım olmadan insanlarımız yanyana yatıyorsa bu filmde de ortak bir temenni olan “bağımsızlık” duygusu var.  Geçmiş zamanda vatan haini dediğimiz Deniz Gezmiş, Nazım Hikmet ve diğer herkes aslında bunun için çabalıyordu. İşte Devrim projesi gibi Devrim Arabaları filminde kısa bir sahnede anlatılan, Türkiye’nin bir süre kendi uçağını yapmış olması ve bir süre sonraysa Hollanda’dan sipariş almasına rağmen bu fabrikanın kapatılarak traktör fabrikasına dönüştürülmesi ise harikulade bir meseledir. Belli ki birileri bağımsız bir Türkiye istemediler.

Yazının Devamı..

Açılım günlerindeyiz. Yaşadığımızın ülkenin en çok sağduyuya sahip olması gereken zamandayız yani. Türkiye’de yeniden hortlayan bir ırkçılık furyası var. Herkes kapılmış gidiyor bu rüzgara. Faşizm sempatizanları almış gidiyorlar. Bir küfürler, bir aşağılamalar. Her yan uydurma haberler, uydurma destanlarla doldu. Solcular, her zaman ayrıma karşı olmalarına rağmen iyice milliyetçiliğe yaklaştılar. Hükümette İslam’i bir parti olunca bir nevi tutunacak dal aradılar. “Baskıya uğrayan ve ırkçı düşüncelere karşı ne deseler birşey anlatamayan etnik azınlıklar” ise ırkçılığın üzerine giden dini partiye sarıldılar. Çünkü solcuların yapamadığını yapan, karanlık güçlerin, derin devletin üzerine giden (maalesef bunu yaparken işin suyunu çıkartan) sadece bu hükümet olmuştur.

Yazının Devamı..